Leczenie uzależnień
Strzałkowego antyMAG 3/10 CIDP 1/22
- spełnienie ¾ kryteriów elektrofizjologicznych CIDPwg.AAN po 60% w obu grupach, 40% spełniało 2/4 kryteria elektrofizjologiczne CIDP
- latencja końcowa była istotnie bardziej wydłuzona u pacjentów z grupy antyMAG
- uszkodzenie ograniczone tylko do nerwó strzałkowych było istotnie częstsze w grupi anty-MAG
- w grupie antyMAG nie obserwowano bloku przewodzenia – w grupie CIDP – 17% nerwów u 40% pacjentów –tu autorzy zwracają uwagę na bardzo niski wynik wiąża to z użyciem przez nich bardzo restrykcyjnych kryteriów bloku przewodzenia
- wskaźnik latencji końcowej był obniżony <=0.25 w pojedynczym nerwie istotnie częściej w grupie pacjentó z antyMAG – najczęsciej dotyczyl nerwu pośrodkowego, ale jeśli już brano poduwagę zmniejszenie tego wskaźnika w więcej niż jednym nerwie to nie było różnic pomiędzy grupami, autorzy wiążą to z że w grupie z CIDP było 3 pacjentów z obniżonym wkaźnikiem latencji końcowej w wielu nerwach więć rozkład statystyczny między grupami różnił się
- latencja fali F była istotnie wolniejsza w grupie antyMAG ale już prędkość w odcinku proksymalnym nerwów nie różniła się istotnie statystycznie pommmiędzy grupami
- w przewodzeniu czuciowym wykryto istotnie częstszy brak odpowiedzi podczas stymulacji n łykowych w grupie z antyMAG
- występowanie cech uszkodzenia n.posrodkowcy i jednoczesnie prawidłowych n strzałkowyc nie występowało istotnie częsciej w zadnej z grup chorych
Dyskusja
W tym badaniu autorzy stwierdzili że u pacjentów chorujących na polineuropatię z obecnością przeciwciał antyMAG
- częściej występuje uszkodzenie n.
EEG oraz badanie magnetoencefalograficzne przy użyciu krótkich bodźców stymulujących laserem wykazały aktywację w tych obszarach korowych w 80ms od zastosowanego bodźca, MEG wykazał aktywację pierwotnej i wtórnej kory czuciowej w 200ms po zastosowaniu bodźca jak również w korze przedniej obręczy, również z latencją 200ms. Autorów zastanawia to czy te różne wzory aktywacji po zastosowaniu bodźca bólowego odzwierciedlają różne aspekty odczuwania bólu. TMS jest nieinwazyjnym badaniem pozwalającym na badanie leczenie uzależnień ludzkiego mózgu.
Test oceniający różnicę latencji uzyskanego potencjału mieszanego pomiędzy nerwem pośrodkowym a łokciowym na 8 centymetrowym odcinku nadgarstek- dłoń ( M-U PL ), test oceniający różnicę uzyskanych kolejno wartości latencji czuciowych lub ruchowych podczas seryjnej stymulacji nerwu pośrodkowego co 1 centymetr ( inching technique ). Testy opierające się na technikach porównawczych: test oceniający różnicę latencji między nerwem pośrodkowym a łokciowym na odcinku nadgarstek-4 palec ( D4M-D4U ) oraz test oceniający różnicę latencji czuciowej między nerwem pośrodkowym a promieniowym na odcinku nadgarstek-kciuk, test oceniający różnicę latencji końcowej we włóknach ruchowych między nerwem pośrodkowym na odcinku nadgarstek- drugi mięsień glistowaty (2 LI ) a nerwem łokciowym na odcinku nadgarstek- drugi mięsień międzykostny ( 2LI-DML ). W 1993 roku sporządzono raport opracowany przez ekspertów Amerykańskiej Akademii Neurologii, Amerykańskiego Stowarzyszenia Elektrodiagnostyki Medycznej i Amerykańskiej Akademii Fizykoterapii i Rehabilitacji zawierający algorytm postępowania diagnostycznego w zespole cieśni nadgarstka. automatyczne pakowanie Pannica efektowna jasno stwierdza blaszane portfele.